شیرین و بیرچک / داستان عامیانه آذربایجان / علیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق

شیرین و بیرچک

داستان عامیانه آذربایجان

" اوختای " که از عشق دلی خونین داشت و مفتون مسیحا نازنینی به نام " بیرچک " بود ، وصل یار را اگر درخواب نیز می دید باور نمی کرد .

زخم و زبان ایل و تبار نیز به خاطر عشق او به یک دختر ارمنی یش از پیش رنجورش می کرد و هرچه می گفت که این کاردل است و گناه من نیست کسی اعتنا نمی کرد .اما اوختای ، بی پروای نام وننگ در میان ِمردمان ِ صدرنگ ، هر روزه با دامنی پر از گل به آستان یار می شتافت و اما یار نیز ، روی خوش نشان نمی داد. روزی بغض اش به هایهای گریه شکست و به بیرچک گفت :

مکتوبات /درس انشا / ;یادداشتی از علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

درس انشا

در نوجوانی ، معلم ادبیاتی داشتیم که مرا پای تخته سیاه خواند و گفت انشائی که نوشتی را بخوان .موضوع انشا هم یک بحث کلیشه ای بود . این که علم بهتر است یا ثروت . من که پدرم فردی دانشگاهی بود و در کمال فقر می زیست و عموهایم خواندن و نوشتن می دانستند و برای خود برو بیایی داشتند نوشته بودم ثروت بهتر است .

فردین و ورود به سینما / علیرضا ذیحق

    علیرضا ذیحق

زندگی و آثار فردین

فصل سوم

فردین و ورود به سینما

فردین با " چشمه آب حیات" سینمایی را تجربه می کند که مثل علف هرز قد کشیده بود و به قول او"علاوه بر اینکه تربیت نمی شد بر سرش هم می زدند."سینمای مطرح ، سودا گر وجذاب اروپا وآمریکا با فیلمهایی که دوبله می شدند و به جاذبه های آن نیز می افزود، همراه با سوپر استارهایی که هنوز هم دنیای سینما به احترامشان کلاه ازسر برمی دارد، یکه تاز میدان بود ودر این میان سینمای ایران، بچه یتیمی که نه تشکیلاتی بالا سرش بود که حمایت شود ونه ،جز دو سه چهره ی بازیگری ، هنرپیشه ای داشت

خسته / شعری از علیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق

 خسته

در سپیدی‌های آسمانی که ابر،

اندودش کرده است 

ادراک حسی گنگ مرا    

از  درد، از زخم     

و از نیامده‌ها می‌ترساند.

قصه ای به زبان ترکی / قفس / حکایه / علیرضا ذیحق

   علیرضا ذیحق

قفس

 حِکایه

ساچ‌لارینا دن دوشوب آغارماسی، اونو قورخودوردو و صاباح‌لاری دوشونمه‌دییی اوچون پئشمان ایدی. مغرور و گؤزل بیری ایدی و هئچ اینانمیردی کی زامانین پنجه‌سینده بوزولموش و اَزیلمیش قالا. چوخ ائلچیسی اولسا دا آختاردیغی کیشینی اونلارین ووجودوندا گؤره‌نمیردی.