نقدی بر فیلم "فریاد مورچگان " از محسن مخملباف / علیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق

بشارتی جاودانه بر همسبتگی مرگ و زندگی

فریاد مورچگان

فیلمنامه ، تدوین و کار گردان : محسن مخملباف

محصول : 2006

" فریاد مورچگان " با همان سکانس اوّلش که با سایه هایی سنگچین شده عجین می شود و با ریل قطاری که چون تقدیری گنگ گسترده است ، آدمی را به دنیایی می برد نمادین و شخصی ، که در آن سخن از معمای خلقت می رود و به برداشتی که فیلمساز از زندگی و مرگ دارد و فرجامش همانا سردر گمی آدمی در میان باورهاست  ختم می شود .

معرفی کتاب / یادداشتی بر کتاب " حماسه و محبت در ادبیات شفاهی آذربایجان " اثری از علیرضا ذیحق / اسماعیل لطفی

اسماعیل لطفی

مرواریدی از اعماق توده ها

یادداشتی بر کتاب " حماسه و محبت در ادبیات شفاهی آذربایجان " اثری از علیرضا ذیحق

فولکلور آذربایجان با جاودانگی الفتی دیرین دارد و همچون اقیانوسی عظیم ، با امواج سترگ خود ، بشریت را از خروشانی عواطف ، احساسات ، افکار و تخیلاتی سرشار می سازد که سده ها را در نوردیده و به امروز آدمی رسیدهاست . در این میان پژوهشگران فولکلور آذربایجان همچون صیادانی که تور در ژرفاها اندازند ، هر از چندی با غوص در اعماق توده ها ، دستاوردی به جوامع انسانی همراه می آورند که فرهنگ جهانی را عطر و مرواریدی از تازه ها می افشانند .

دانلود کتاب " کندو کاوی در شعر معاصر " - مقاله ها - علیرضا ذیحق

 کندو کاوی در شعر معاصر - مقاله ها - علیرضا ذیحق

ذکری در سپید خوانی های مفتون امینی / علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

ذکری در سپید خوانی های مفتون امینی

"مفتون امینی" که با زبان حماسی و تغزلی اش از" دریاچه " تا " کولاک " به یکی از پدیده های نام آور شعر تبدیل شد ، بعد از شصت سال خلاقیت مداوم و در آستانه ی هشتاد سالگی ،همچنان پویا و پا یا ، همگام عصر گام بر می دارد . هرچند که وی با همه ی شیفتگی و طبع لطیف اش در غزلسرائی و خلق آثاری ماندنی در اوزان و قالب های کلاسیک و نیمایی ، جزو چهره های تثبیت شده ی شعر در اوایل دهه ی چهل بود ، اما با مجموعه شعر " انارستان " ، قید و بند های سنت را گسست و شانه به شانه ی شاعران نو آور معاصر،بر قله ی " سپید " شعر، پای فشرد . شعری که به قول " شاملو " بدون استعانت به وزن و سجع ، جان شعر بود و از التزام وزن که ذهن شاعر را از بیان  ضرورت ها ودرد مایگی های زمانه  منحرف می کرد ، فاصله گرفته بود .

مسافر / شعری از علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

مسافر

او را رد پایی نبود

تنها گامی بود و قد می

که راهی نمی رفت واما

سخت خسته بود.

مجالی بود وزمانی

دریغ اما بودن را

کاروانی تا شهر فرداها نبود

در خشکِ تابستان کویر

رگباری هم اگر بود

انگار هیچ نبود.

هستی،

کش وقوسی بود نمناک وغمناک

با آمدن ها ،تپیدن ها و رفتن ها

بی هیچ رد ونشانی!