ادبیات و جامعه / یادداشتی ازعلیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق 

ادبیات و جامعه

هنرمند با هنر خویش به بیان عناصری از آگاهی‌های جمعی می‌پردازد و بادیدگاهی منتقدانه در برابر جامعه، هنر مستقلی‌ زاده می‌شود که پیوندی ناگسستنی با زندگی اجتماعی و پیکارهای فردی و جمعی دارد. در هر اثر هنری، جامعه نمودی درخشان دارد و جای پای مؤثر آن از اثر زدودنی نیست.جامعه پیش از اثر و بعد از اثر وجود دارد و در چارچوب اجتماعی- تاریخی‌ای که اثر در آن گسترش یافته و ناقد آن بوده است، قابل بررسی و تحلیل است.

پنهان / ترجمه شعری از منصوره اشرافی به زبان ترکی / ترجمه : علیرضا ذیحق

  منصوره اشرافی / ترجمه : علیرضا ذیحق

گیزلی

گیزلی نَفَس لریم

 سَنسَن ،

فاصیله اولمادان

سینه م ده دیرچه لیب باتان

هر بیر نَفَس تک .

شمس تبریزی / داستان کوتاه / علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

شمس تبریزی

داستان کوتاه

پرواز شمس از قونیه ، با پرتوی در اوجها ، اورا به درگاه کوهی کشاند پُر برف و سر فراز.زمان ، زمانه ی چله نشینی بود و بشکرانه ی حق ، سرانداختن . آتش دل اش، دلِ آتش شد در مُلک وجود و ذات بقا را به تقدس و پاکی آواز داد. وردش به غزلخوانی ، گنج افشان اسرار شد و خود ، پروانه ای پَرسوز و چرخان در انوار عشق الهی. خدا ، خودِعشق بود و او بلبل عرش در چشم گردون .در کوی یقین مقیم بود و با سیاهی ها و سپیدی ها در نجوا.

سه شعر از امینه معرفت خواه / ترجمه به ترکی : علیرضا ذیحق

   امینه معرفت خواه

ترجومه : علیرضا ذیحق

ویصا ل

سوسموش بیر گئجه نین قا رانلیقیندا

داد سیز یوخولارین بوش شوشه لرینده

آخار کن خیال ین اهمالجا  آخیشیندا

ندنسه ده ییره م

 داش لا هؤرولموش بیر دووارا من.

نامه ای به علیرضا ذیحق ،سردبیر مجله اندیشه فرهنگی / حبیب حسن نژاد

 نامه ای به علیرضا ذیحق ،سردبیر مجله اندیشه فرهنگی

سوختن یک نغمه است از ساز شمع

دوست مظلوم من !

سلام . سطر دردی را ـ که از خامه ی آن بزرگ در سرمقاله ی این ماه چکیده بود ـ خواندم . خوشحالم که هنوز در « اندیشه ی فرهنگی » ( و به فرمایشِ دوستانِ مهربان : « ذیحق نامه ») نفس تازه می کنید. آن هم در روز و روزگاری که هر تنابنده ای تا آجرپاره ای به دست اش رسید ، مُهرِ پیشانیِ اهل ادب اش می سازد:

بالش عافیتی نیست در این شعله بساط

نَفَس سوخته دارد سرِ زانویِ چراغ