خنیاگران خوی/ خوی عاشیق لاری : عاشیق مناف / خنیاگران خوی

   علیرضا ذیحق

خوی عاشیق لاری :

عاشیق مناف

عاشیق مناف رنجبر خویون اوستاد عاشیق‌لاریندان دیرکی 1338- نجی ایلده سلماسین «وردان» کندینده دوغولوب دور. اونون اصلی سلماس‌دان اولسادا، اوزون ایللردیر خوی‌دا یاشاییر و دئمک اولار ایندی‌لیک ده خوی شهری‌نین ساییلان صنعتکارلاریندان دیر. عاشیق مناف لاپ او کیچیک یاشلاریندان عاشیق موسیقی سینه کؤنول باغلاییب آرزو دیلگی بیر گون عاشیق اولماق ایدی. اونون ایلک اوستادی عاشیق میرزه‌علی اولوب کی سلماسین «چؤچه‌میش» کندینده یاشاییردی. سونرالاردا عاشیق‌لیق صنعتی نی کامیل لتمک ایچون رحمتلی عاشیق درویش‌ین خیدمتینده اولوب چوخلی داستانلاری و ساز هاوالارینی اونون یانیندا تکمیل‌‌لش دیریب. عاشیق منافین‌ رحمتلی عاشیق اصلان طالبی‌دن اؤیره‌ندیک‌لری‌ده چوخ اولوبدور و اؤز دئدیگی‌کمی «افرزو و معصوم» داستانینی عاشیق اصلان دان اؤیره‌نیب دیر.

غرور وتعصب / داستان کوتاه / علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

غرور و تعصب

داستان کوتاه

غر که زد خنده از لب «سیما» پرید. کلمات تا مغز استخوان‌ نیش‌اش زد. بی دست و پا نبود. کنیز زرخرید هم نبود. اما مرد سینه‌ پف کرد و پیش آمد. هلش داد و پوست تخمه‌ی تو دهن‌اش را تف کرد تو چهره‌اش. سیما نگاه کرد. ناباور بود. کسی که روزی مهرش را به دل داشت، خاکسترنشین‌اش می‌کرد. مرعوب نشد.

داستان حسین کرد شبستری به روایت علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

داستان حسین کرد شبستری

روزگار اگر خوش است و اگر ناخوش ، اوّل به نام آن خدائی که هیجده هزار عالم در فرمان اوست ، دوم بنام حبیب او محمد (ص ) وسوم به نام علی ابن ابی طالب .عهد ، عهد شاه عباس جنت مکان است و دوره ، دوره ی لوطی گری . شاه عباس سیصد وبیست پهلوان دارد ویکی هم " مسیح تبریزی " است . قد چون چنار و سر چو گنبد دوّار .تا تیغ می اندازد و می گوید یا علی مدد ، سر تا جگر گاه به یک ضربت می شکافد و اژدها صولتیست که قرینه ندارد .

افسانه ی آذربایجانی به زبان ترکی / خوی ناغیل لاری: رئیحان قیزی آذر / علیرضا ذیحق

خوی ناغیل لاری:

رئیحان قیزی آذر 

قدیم تاریخ ،  " جان " آددی گؤزل بیر مملکت واریدی. او مملکت ین "بَی" آدیندا قَدَر قودرَت دی بیر شاهی واریدی کی هئچ اوغلو اولموردی. شاه تصمیم توتور مونَججیم لردن کؤمه ی آلا و اوننار تاس آتیب کیتاب آچاننان سورا، هامیسی دئدی لر : " چاره سی تزه دن ائو له نمَح دی وبو دَفه  تاس گؤرسه دیر کی ختمن اوغلوز اولاجاخ ."

رمز و اسطوره در فرهنگ شفاهی آذربایجان / علیرضا ذیحق

 علیرضا ذیحق

رمز و اسطوره در فرهنگ شفاهی آذربایجان

       اسطوره که بازتاب تفکر انسان درباره‌ی هستی و جهان است با بن‌مایه‌های افسانه‌ای و با بادبان‌های برافراشته‌‌ی خیال، سفری به مافوق الطبیعه را با گریز از واقعیت پی می‌گیرد که در آن تصویری از اخلاق و دین را با زندگی و ماهیت آن پیوند می‌زند. اسطوره با ریشه در زبان، سیال گونه عصرها را درمی‌نوردد و با همه‌ی سحرانگیزی‌اش، تاریخ را متبلور ساخته و سرمشقی راستین برای رفتار انسان می‌شود. رفتاری که در جوامع نوین نمودی پررمز و راز دارد و فهم مضامین اسطوره‌ای آن به دشواری امکان‌پذیر است.