علیرضا ذیحق / داستان عامیانه آذربایجان
یادگار و گلابتون
روزگاری در گوشه ای از هندوستان ، سرزمین کوچکی بود که حاکم اش پادشاهی به اسم بهرام بود واز بس از درد بی اولادی گریه کرده بود چشمانش چون دوکاسه ی پرخون شده بود . سپهر کج رفتار ، تخت عزت شاهی را در چشمانش خاکِ ذلّتی ساخته بود و با دلی پرخون و پردرد ، از اوّل ِ خاکِ پریزاد تا آخر خاکِ بنی جان بدبختی مثل خود را نمی شناخت. پیری و کهولت نیز بر او غلبه کرده و روز به روز ناتوان تر می شد . روزی پادشاه وزیران اش احمد وزیر و صمد وزیر را به حضور طلبید و گفت :
" در این دنیای فانی ، دل به فردا نمی توان بست و دیر و زود ستاره ی عمر من افول خواهد کرد . حالا که خداوند ، اولادی به من عطا نکرده وصیتی دارم و آن اینکه احمد وزیر که وزیر اعظم است ودر تدبیر و صداقت و پاکی همتایی به روزگار ندارد ، بعد از مرگ من بر تاج و تخت پادشاهی بنشیند و صمد وزیر نیز وزیر اعظم او شود که درد من از درمان گذشته است . اما همسرم ملکه گل نگار را چنان در قصر ، عزیز و گرامی دارید که تا دنیا دنیاست خاری در قلب او ننشیند ."
اما از حکمت خدا نمی شود غافل شد که زن بهرام خان حامله شد و اما بهرام شاه را درد بی علاجی چنان به جان اش افتاد که قبل از تولد فرزندش ، در بستر مرگ افتاده و وزیران اش را به حضور طلبید : ادامه مطلب ...
علیرضا ذیحق
داستان کوتاه
پروانه ای در تخته بند
- باید که خوشحال باشی . حتی به تظاهر هم شد سعی کن بخند . این یک حکم است !
- حگمِ مرگ که نیست دست خودم نباشد و اراده ای یا اجلی ناشناخته مرا از پا بیندازد . من نمی خواهم بخندم .
علیرضا ذیحق
حکایه
قالار خدیجه گؤرهر نتیجه
آتالارین دئدیگیکیمی آدامین بختی یاتاندا حالوا دیشسیندیرار. دوغروداندا بئلهدیر. منیمده ددهمین اگر عمیمکیمی وار ـ دولتیاولسایدی، ایندی منده اؤزومه گؤره بیر آدامایدیم. آمماکاسیبچیلیقیناوزو قره اولسونکی بیز گئتدیک کؤشنده سوموکسیندیرماغا، عماوغلوموز گئتدی شهرده درس اوخوماغا. عماوغلوموزاولدو معلم، بیز اولدوق دابانی جیریق کچلباش. نئیلهمکدا هر کیمسهنینبیر طالعی بیر بختی وار. عماوغلوم معلم اولان گوندن منده معلمچیلیکمشقینه دوشدوم. آخی ائشیتدیگیمه گؤره آرزو ـ دیلک مفلسینسرمایهسیدیر.
ادامه مطلب ... علیرضا ذیحق
عاشیق ما هنی سی
حکایه
چوخ کئچمیش لرده کی هله اینسانلار موسیقی نین نه اولدوسونو بیلمیردیلر، دلی قانلی بیر گنج اوغلان یاشاییردی کی بیر گون کؤنلونده، سئودیگی گؤزل بیر قیزین قارا گؤزلرینده کی پاریلتی نی دویوب دوشونجه سینه بئله نکی بیر آنلاشیلماز سورغو ایاق قویور: "ندن دیرکی سئوگیلی لر آیریلیق دان یاندیریجی آجی حیس لره دالارکن اوره ک لری آلیشیب یانیر آمما سؤندورمه یه ویصال دان باشقا بیر مرهم تاپیلماییر؟"
مفتون امینی /
ترجومه : علیرضا ذیحق
درد هاواسی
عاطیفهجان!
یادیندامی گنجلی ییمیز
کی بیلمزایدیک گوندوزلرنه سایاغ گلیر
و گئجهلر نه جور اؤتور؟
تا کی عؤمرون یاریسیندا
ایلیق لیق و یاریمچیق رنگلرله دولو آنلاردا
بالا – بالا آنلادیق کی
یولون یاریسیندا آددیملار و دقیقهلرده آزجا آغیرلاشیرلار
یورقون لوقلار ایستی لهشرکن قانلاردا سویوقلاشیر
اوزامانلار ایدی کی
گوندوزلر چالیشماق دان و گئجهلر خیال قورماقلا دولو ایدی
و بیز سایمادان یاناچارچی لیقدان
اؤز- اؤزوموزه اومودوئرهرک دئییردیک:
بوگون ده پیس یا یاخشی کئچدی
یا بو هفتهنین ده بئلی سیندی!
و یا آی باشینادا چوخ قالمادی ...
اوندا ایدی که چوخ گئج ولاب قوجا چاغ
ایستی و سویوقا طاقت سیز هر چیلله کئچدیکجه عادتله دئییردیک
قیشدا أریدی
یاصاباح بیریسی گوندورکی یئیین بیر یئل گله و یایی دا آپارا
و ایندی بوم- بوش بیر آندا
اوزبه اوز دووارا گؤزتیکه رک
ای آینا ای صاف اورهک سندن سوروشورام
کی حقیقت ده و سوندا
سینان کیمدیر؟
أریین ندیر؟
ویئل قووان هانسیدیر؟ ...