یادداشتی بر رمان " درخت انجیر معابد " از احمد محمود / علیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق

کتابها و یادداشت ها

درخت انجیر معابد

احمد محمود

چاپ ششم – 1385

انتشارات معین – تهران

رمان " درخت  انجیر معابد " از احمد محمود ، با توجه به ابعاد ژرف ضمیر ناخود آگاه در خلق این اثر و مفاهیم سمبولیک اش ، چنان سحر آمیز و کوبنده تمام می شود که خواننده را شدیداً غافلگیر می کند . برای یک اثر خلاقه ی رئالیستی ، این پایان شگرف ، جز جادوی قلم در ورود به ممنوعه های اجتماعی روزگار ، جز جادوی قلم چیزی نمی تواند باشد .

مکتوبات / ژرف اندیشی و ماندگاری / یادداشتی از علیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق

مکتوبات

ژرف اندیشی و ماندگاری

دوستی که دوست دارد قصه هایش را اول از همه من بخوانم ، داستان کوتاهی با نام " پیامبر" نوشته بود که در آن کودکی با نام اسحاق ، بر اثر تصادف، پدرش و یک پایش را از دست داده بود . مادرش بیوه ای به نام " اِما " بود که فرزندش در مقابل ابهامات مرگ ، مرتب از او سؤالاتی می کرد تا که روزی راه اش به معبدی افتاد و با راهبی بنام " ایلیا " آشنا شد و توانست از طریق او به سؤالهایی که در مورد مرگ و هستی و بهشت تو ذهن اش می جوشید ، پاسخ هایی با توجیهات مذهبی بیابد و تلاطم درون اش خاموش شود .

دانلود رمان تاریخی " دلیران قفقاز " / علی قافقازیالی / ترجمه : علیرضا ذیحق

دانلود رمان تاریخی " دلیران قفقاز " 

نویسنده : پروفسور علی قافقازیالی

ترجمه از ترکی استانبولی : علیرضا ذیحق

450 صفحه / 1397

داستان کوتاه به زبان ترکی / سئرچه یه دؤنموش بولبول / حئکایه / علیرضا ذیحق

  علیرضا ذیحق

سئرچه یه دؤنموش بولبول

حکایه

بیر پارا آداملاری تانیماق چوخ چتین دیر . زامان گئچمه زسه ، کیمسه نین ایچ اوزو، و نه جور آدام اولدوغو بیلینمه ز . گنج لیک دوستلوق لاریندان توت تا گئت هر او آدام کی اونو بت کیمی سیتاییش ائدیرسن . بیری کی زامان اونون نه قدر آنلاییش لی و مهربان قلبلی اولدوغونو گؤستر میش دی بیر گون منه دئدی : " بیری اؤلمه یینجه و یا ، یاشلانمایینجا اونون حاققیندا کسین قضاوت ائتمه . آدام لار تئز عوض اولورلار .

مکتوبات / شوک / یادداشتی از علیرضا ذیحق

علیرضا ذیحق

مکتوبات

شوک

برای هر گونه موفقیت جز اراده ، استعداد ،پشتکار و هدفمندی ، بستری نیز باید مهیا باشد که آن هم شرایط اجتماعی  مملکت و شهر ودیار و دور وبری ها و بضاعت مالی و جسمانی  فرداست . شوک هایی که از نظر اقتصادی و سیاسی به جامعه وارد می شود چنان به ویرانگری روح و جسم می پردازد که یا چاره مهاجرت است و یا که چون آبی راکد در خود گندیدن . البته مراد ، روشنفکران و اندیشمندانی است که نمی توانند خود را با معیارهای موجود تطبیق دهند .